တိုင္ရ ဦးမယ္ ေမေမ...

တိုင္ရ ဦးမယ္ ေမေမ...



ၾကယ္ရင္ထိုုး နဲ႕ မိေကာင္းကင္ေပါ့..

က်ေနာ့္ကိုု လက္ညိွဴးေငါက္ေငါက္ ထိုုး..

ေလ ွ်ာက္ေလရာ လမ္းမွာ..

လမင္းေတြ ရႈပ္ရွက္ခက္ေအာင္ ေျခြျပတယ္ေလ..



ေမေမ ေျပာတဲ့

ထမင္းဆီစမ္း ေရႊလင္ဗန္းကိုုေတာ့

က်ေနာ္ မေမ ွ်ာ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး..



အခုု က်ေနာ္..

ခနဲ႕ ျပံဳး ေတြ စုု ေနတယ္..



ေၾသာ္. ေမေမရယ္..

ပုုခက္လႊဲတဲ့ လက္ခေလးကိုု

သား ... တအား လြမ္းတယ္..။

ပန္းေတြ မပြင့္တဲ့ ကမာၻ

စစ္ခ်ီ စစ္ေမာင္းသံေတြနဲ႕..
မိုးေတြ ကိုယ္စီ ရြာ ၾကတယ္။
ေလဆန္မွာမွ လာဆံုရတဲ့အတြက္
ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။

မိုးကေလး အံု႕ေနတာကလြဲရင္..
ဘာကိုမွ ေမွာင္မေနခ်င္တဲ့ ေကာင္ဆိုေတာ့
နည္းနည္းေတာ့ ေျပာရခက္မယ္။

ဘယ္လိုလဲ..
ရစ္သမ္ မိခါမွ ေတးသာတယ္ ထင္တာလား.။
အဲ့လိုဆိုရင္ေတာ့..
ငါက စိုင္းသံ ဗံုသံ ေတြ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။

အခုေတာ့ …
ငါ့မွာ မရွိတဲ့ ရနံ႕ေတြကို ေတာင္း
ရာသီေကာင္းမွာ မွ ပြင့္ခ်င္တဲ့ ပန္းလွလွ ေလးေရ..

ဘာကိုမွ..မတတ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့လည္း..
ကိုယ့္လက္ ကိုယ္ျပန္ပိုက္..
ၾကယ္ကို ၾကယ္က တိုက္ ခ် သြားတဲ့ ည …
ငါ့ကမာၻဟာ. အ . လို႕ ေန တုန္း ကြယ္။

လြမ္းခ်င္း(၁)

ဟိုးေ၀းေ၀း က
အိပ္မက္ေတြ ေပါ့...
ရီျပာ မႈန္းမႈိင္း
ျမဴေတြ ဆိုင္း ေန ဆဲပါ
ဒီလုိနဲ႕ ပဲ
ၾကက္ေျခခတ္ ေတြနဲ႕
ေဆာက္ ခဲ့ရ တဲ့ ျမိဳ႕ေလး
ခု ေတာ့.. စို႔ နင့္ ေန ႐ွာ ျပီ.....။